Η ιστοσελίδα αυτή δημιουργήθηκε από το Εργαστήριο Αγροτικού Χώρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στο πλαίσιο της Δράσης 7 του έργου «Καινοτομικές Δράσεις Ανάπτυξης και Απασχόλησης στο Δήμο Αλμυρού» της Αναπτυξιακής Σύμπραξης «Αλμυρός – Ανάπτυξη» που συγχρηματοδοτήθηκε από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ).
Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας περιλαμβάνει τα βασικά χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου έργου και των δράσεων του, καθώς και χρήσιμες πληροφορίες και διαρκή ενημέρωση για νέα προγράμματα και πηγές χρηματοδότησης για ανέργους και επιχειρήσεις της περιοχής του Δήμου Αλμυρού. Φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα βασικό εργαλείο ενημέρωσης του παραγωγικού δυναμικού της περιοχής και μετά τη λήξη του προγράμματος (Νοέμβριος 2015).
Ο Δήμος Αλμυρού αποτελεί μια ιστορική περιοχή σε θέματα εργασίας και απασχόλησης, ιδιαίτερα δε σε θέματα ανάπτυξης συνεταιρισμών, όπως άλλωστε και ο ευρύτερος θεσσαλικός χώρος. Εδώ αναπτύχθηκε η ιδέα του Συνεταιρισμού όταν στα 1900, ο ντόπιος εμπνευσμένος δάσκαλος Νικόλαος Μιχόπουλος μαζί με τον γεωπόνο της Κασσαβετείου Γεωργικής Σχολής, Δημήτριο Γρηγοριάδη, συνέβαλαν αποφασιστικά στη σύσταση του «Μετοχικού Γεωργικού Ταμείου Αλμυρού», που εξελίχθηκε σε υποδειγματικό γεωργικό συνεταιρισμό και αποτέλεσε πρότυπο για την ίδρυση συνεταιρισμών σε όλη τη Χώρα (Νόμος 602/1914 περί συνεταιρισμών).
Μέχρι τη δεκαετία του ’70 η περιοχή του Αλμυρού ήταν μια καθαρά αγροτική περιοχή. Εκείνη τη περίοδο αναπτύσσονται δύο μεγάλες βιομηχανικές μονάδες (Χαλυβουργία και Ελληνικά Σιδηροκράματα) που την μετατρέπουν εν μέρει σε ένα μικρό βιομηχανικό κέντρο. Ωστόσο, το κλείσιμο των δύο μονάδων 10 περίπου χρόνια αργότερα, σημάδεψε τη περιοχή με την ξαφνική αύξηση της ανεργίας. Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες ανάπτυξης του τουρισμού και του τομέα της παροχής υπηρεσιών γενικότερα, επιχειρούν να επιφέρουν μια νέα οικονομική διαφοροποίηση στη περιοχή, μέσα σε ένα άκρως ανταγωνιστικό οικονομικό περιβάλλον που οι οικονομικοί παράγοντες και οι κάτοικοι της περιοχής πρέπει να διαγνώσουν και να απαντήσουν με συντονισμένο τρόπο, βασιζόμενοι ίσως στις δυνατότητες του ίδιου του τόπου, σήμερα όσο ποτέ άλλοτε.
